Hoe de Wereldomroep zelf terugkeek op 60 jaar internationale omroep

De Wereldomroep is helaas een beetje ondervertegenwoordigd in al het radio-, podcast- en tv-geweld rond 100 jaar Nederlandse radio, dat ik de afgelopen maanden met smaak heb geconsumeerd. In de zeer lezenswaardige boeken ‘Moet je horen’ van Govert van Brakel en ‘We waren erbij’ van Jan Westerhof speelt Radio Nederland Wereldomroep ook niet meer dan een bescheiden figurentenrol. En dat, terwijl in de studio’s aan de Bothalaan en later aan de Witte Kruislaan sinds 1947 heel wat meer uurtjes doortimmerde radio zijn geproduceerd dan bij de broeders en zusters ‘aan de ander kant van het hek’, dat vroeger om het Mediapark stond.

Toen de Wereldomroep in 2012 haar laatste adem uitblies, was er wel veel aandacht voor het verdwijnen van dit omroepinstituut. Maar ook toen lag de focus (te) vaak op de Wereldomroep als vakantiezender, wat uiteindelijk maar een heel klein onderdeel was van het veelzijdige en veeltalige takenpakket van RNW.

Vijf jaar eerder, in 2007, bestond de Wereldomroep 60 jaar en leek er nog geen vuiltje aan de lucht. De omroep keek vol zelfvertouwen vooruit maar gebruikte het jubileumjaar ook om haar eigen geschiedenis voor het nageslacht vast te leggen door zoveel mogelijk oude collega’s hun verhaal te laten doen. Zo ontstond de vierdelige documentaireserie ‘1947-2007, Zestig jaar Radio Nederland Wereldomroep.

Deel 1: De geschiedenis van Radio Nederland Wereldomroep

Deel 2: De geschiedenis van de taalredacties

Deel 3: De journalistieke keuzes

Deel 4: De luisteraars van de Wereldomroep

Redactie en regie van deze serie: Maarten Stultjens en Gert-Jan Wijma. Techniek: Arnold Pieterse en Rick Kingma. Archief: Martien Sleutjes en Pieter de Rooij. Verteller: Peter Veenendaal.

 

En zo ziet Dudoks C&A eruit zonder klanten en kleding

Centrum Hilversum organiseerde een netwerkbijeenkomst in de oude winkel van C&A, aan de Kerkstraat in Hilversum. Deelnemers kregen de kans om op eigen houtje door het inmiddels ontruimde pand te struinen. De oude brandkast staat er nog en ook de kledingrekken hangen nog aan de plafonds, maar verder is alles meegenomen naar het nieuwe onderkomen van C&A in het voormalige pand van V&D, dat grondig is opgeknapt.

Het oude C&A-gebouw dateert van 1962 en is een van de laatste scheppingen van Dudok. Aan de binnenkant zijn vrijwel geen stijlkenmerken van de oude meester te herkennen. De winkel is eigendom van drie Hilversumse families en staat te koop. De kans dat er een nieuwe winkel in het pand komt lijkt niet groot, hooguit op de begane grond. Appartementen lijken een kansrijker optie. Meer over dit werk van Dudok

Gekozen, links gepasseerd en tenslotte toch benoemd in de raad van Hilversum

Op woensdag 16 mei word ik geïnstalleerd als raadslid voor GroenLinks in de gemeenteraad van Hilversum. Eerst gekozen als vijfde op de lijst, toen alsnog gepasseerd door een kandidate met een boel voorkeursstemmen en tenslotte toch benoemd door de burgemeester zelve omdat de gekozen kandidate van haar zetel afzag. Maar raadslid ben je pas echt als je tijdens een officiële vergadering van de raad de belofte of de eed hebt afgelegd. Binnenkort in dit theater, dus. Nieuwe horizons verkennen, nieuwe ervaringen opdoen. Die stoel die het dichtste bij staat, links voor, dat wordt mijn plek. Over backbenchers gesproken…

Foto: By Johan Bakker [CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)%5D, from Wikimedia Commons